บทที่ 15 ดูหนูเอ๋ย

“ดูหนูเอ๋ย เอ้ย ดูที่ริมแม่น้ำก่อนครับ หึหึๆๆ..” คีรีภัทรหัวเราะขลุกขลักเมื่อลืมตัวพูดออกไปว่าอยากดูหนูเอ๋ย

“เชิญค่ะ” ลิปการ์พูดเสียงแข็งมองค้อนเขาด้วยความหงุดหงิดแล้วเดินนำเขาไปตามทางเดินไปริมแม่น้ำน่าน

คีรีภัทรรู้สึกว่าวันนี้เขาจะรื่นเริงมากว่าปกติได้ต่อปากต่อคำกับกับว่าที่ภรรยาที่ไม่ได้เรีย...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ